Armanda

Сені менен алып қойған тағдырға, Бүрікпем бар неге, Қатты кел сол сүйген жандарға. Сеніменен атушы еді таңдарда, Сол күндерім менің өңімде емес енді арманда. Жүрегімде бір айтылмаған сыр, Сені менің ақыл-ойым жібере алмай жүр. Сүре алмадым босқа өзіңсіз өмір, Солып қалды сезім жоқта көңілдегі гүл. Қараңғыда ара-тұра көріп елесіңді,